หนังสือเล่มโปรด My Favorite Book



ปิยะรัตน์ กุลอัก
ผู้ปฏิบัติงานบริหาร ห้องสมุดคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

 
นับหนึ่ง (ไม่ถึง) สิบ    โดย บุษบง บุตรสาร และชาครีย์ เมธีกุล

เรื่องราวชีวิตของลูกผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งไม่เคยหลั่งน้ำตาให้กับชะตากรรมของตัวเองแต่ทุกคนจะต้องหลั่งน้ำตาให้กับชะตากรรมของเธอ คือ ความจริงของชีวิตที่หาไม่...จากมหันตภัย....HIV...หนังสือเล่มนี้จะสะท้อนชีวิตด้วยภาพจริงชัดในมุมชีวิตของเธอและผู้คนแวดล้อมกับสังคมแคบๆในหมู่บ้านเล็กๆที่เธอเกิด เติบโต ทำงาน แต่งงาน มีครอบครัว ใช้ชีวิต และสิ้นชีวิตลงในช่วงเวลาเพียง 30 กว่าปีที่สุดท้ายต้องได้รับ “กรรมที่ไม่ได้ก่อ” เหมือนอีกหลายพันหลายหมื่นชีวิตของผู้หญิงที่ต้องทนรับกรรมจากความพลาดพลั้งของสามีที่ไม่รู้จักพอ เป็นเรื่องเศร้าของสังคม เป็นเรื่องหดหู่ของชีวิตคู่ เธอเจ็บปวด สูญสิ้น แต่ยังคงเข้มแข็งและไม่กล่าวโทษใคร แต่ผู้หญิงโชคร้ายอย่างเธอที่สุดแล้วก็ยังโชคดี ที่แม้เมื่อมีโรคร้ายซับซ้อน ซ่อนขยายอยู่ในร่างกายแต่ห้วงสุดท้ายของชีวิตก็ยังมีผู้ชายอีกคนเข้ามาประคับประคองเอาใจใส่ใกล้ชิดดูแล...จนถึงวันสุดท้ายของลมหายใจ

...นับหนึ่ง(ไม่) ถึงสิบ....เป็นเรื่องราวของผู้หญิงแกร่ง เป็นนักใช้ชีวิต และนักต่อสู้ชีวิตที่ใครต่อใครที่ได้รู้จักหรือได้อ่านเรื่องราวของเธอต่างก็ยอมยกนิ้วให้กับหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยไฟแห่งความเป็นนักสู้ชีวิตที่ไม่ประหวั่นพรั่นพรึงกับอะไรทั้งสิ้น แม้แต่ความตาย คนเราลงว่าไม่กลัวต่อความตาย อันเป็นฉากสุดท้ายของชีวิตที่คนทั้งโลกไม่อยากพบพานเสียแล้ว ในชีวิตยังจะมีอะไรให้ต้องหวาดหวั่นอีก “สำหรับผู้ต้องการศึกษาชีวิตจากชีวิตและต้องการใช้ชีวิตให้คุ้มค่าสมกับที่ได้เกิดมาเป็นคนกับเขาชาติหนึ่งแล้วไม่ควรปล่อยโอกาสให้ตัวเองพลาดจากการอ่านหนังสือเล่มนี้อย่างเด็ดขาด “คนเกียจคร้าน ขาดความเพียร ถึงมีชีวิตอยู่ร้อยปี ก็ไม่ดีไปกว่า ผู้มีความเพียรหนักแน่น ที่มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว”