Where it all began“ห้องสมุด” เป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญสำหรับสนับสนุนการเรียนการสอนของนักเรียนแพทย์มาตั้งแต่ต้น และค่อย ๆ เติบโตขึ้นพร้อมกับโรงเรียนแพทย์แห่งแรกของสยาม
โรงเรียนศิริราชแพทยากรเริ่มดำเนินการไปได้ระยะหนึ่ง มีการสร้างตึกเรียนและ “ตึกหอสมุดห้องอ่านหนังสือ” เพื่อสนับสนุนการเรียนการสอน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนแพทย์ว่า “ราชแพทยาลัย” (Royal Medical College)
ตึกหอสมุดในสมัยแรกมีพื้นที่ไม่ถึง ๑๕๐ ตร.ม. เท่านั้น ต่อมาจึงย้ายห้องสมุดมาอยู่ชั้นล่างของเรือนริมน้ำที่พระอาจวิทยาคม (ยอร์ช บี. แมคฟาร์แลนด์) เคยอยู่ และเรียกว่า “ห้องสมุดสำหรับนิสิตแพทย์”
เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงมีการโอนย้ายกิจการของโรงเรียนราชแพทยาลัยเป็นคณะแพทยศาสตร์ และภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล
มีการสร้างตึกอำนวยการ (แล้วเสร็จ พ.ศ. ๒๔๗๐) โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิร็อกกี้เฟลเลอร์และพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ ใช้พื้นที่ส่วนหนึ่งของชั้น ๒ ทางทิศเหนือเป็น “ห้องสมุด” ห้องอ่านหนังสือ และห้องประชุม
เมื่อสถาปนามหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์แล้ว ห้องสมุดคณะแพทยศาสตร์จึงกลายมาเป็น “ห้องสมุดคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์”
กระทั่ง พ.ศ. ๒๔๙๖ จึงมีการจัดตั้ง “แผนกห้องสมุด” ขึ้นในสำนักงานเลขานุการกรมมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ นับเป็นจุดเริ่มต้นการมีห้องสมุดกลางของมหาวิทยาลัย
ย้ายที่ทำการแผนกห้องสมุดจากตึกอำนวยการ ไปยัง อาคารหอสมุดศิริราช ซึ่งได้รับการสนับสนุนเงินอุดหนุนการก่อสร้างจาก China Medical Board of New York และเงินงบประมาณแผ่นดินอีกส่วนหนึ่ง
เมื่อโรงเรียนแพทย์ขยายตัวขึ้น ห้องสมุดก็ปรับขยายขึ้นเป็นระยะ เพื่อให้เพียงพอต่อการใช้งานของนักศึกษาในแต่ละยุคสมัย
Reading rooms of the early yearsภาพบรรยากาศห้องอ่านหนังสือและอาคารห้องสมุดในยุคแรกเริ่ม เมื่อการอ่านและการค้นคว้าคือหัวใจของการเรียนแพทย์
From a department to an institutionเมื่อมหาวิทยาลัยได้รับพระราชทานนาม “มหิดล” ห้องสมุดก็ค่อย ๆ ยกฐานะจาก “แผนก” สู่ “กอง” และสถาปนาเป็น “สำนักหอสมุด” ที่มีฐานะเทียบเท่าคณะในที่สุด
เมื่อมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ได้รับพระราชทานนามเป็น “มหาวิทยาลัยมหิดล” ต่อมา พ.ศ. ๒๕๒๐ “แผนกห้องสมุด” จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น “กองห้องสมุด” สังกัดสำนักงานอธิการบดี
โดยทำหน้าที่เป็นทั้งห้องสมุดของมหาวิทยาลัยมหิดล และห้องสมุดคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลควบคู่กัน
เมื่อขยายพื้นที่การศึกษามายังตำบลศาลายา จึงเริ่มสร้างอาคารหอสมุดแห่งใหม่ในปี พ.ศ. ๒๕๒๒ ออกแบบโดยกรมโยธาธิการ
โดยมีคณะผู้ให้คำปรึกษา ได้แก่ ดร.อุทัย ทุติยะโพธิ ผู้อำนวยการกองห้องสมุดคนแรก, นางวิภาวรรณ มนุญปิจุ หัวหน้าห้องสมุดสตางค์ มงคลสุข และ Dr. Albert Kuperman ที่ปรึกษาจากมูลนิธิร็อกกี้เฟลเลอร์
Three campuses, many librariesพ.ศ. ๒๕๒๓ มหาวิทยาลัยวางนโยบายพัฒนาระบบห้องสมุดให้เป็นมาตรฐานสากล ท่ามกลางห้องสมุดคณะที่กระจายอยู่ใน ๓ พื้นที่
เนื่องจากการบริหารห้องสมุดแยกส่วนจากกัน จึงจัดตั้งโครงการพัฒนาห้องสมุดขึ้นในปี พ.ศ. ๒๕๒๕ และในปี พ.ศ. ๒๕๒๘ มหาวิทยาลัยมีมติให้ยกฐานะ “กองห้องสมุด” ขึ้นเป็น “สำนักหอสมุด” มีฐานะเทียบเท่าคณะ
กระทั่ง พ.ศ. ๒๕๒๙ สำนักหอสมุดได้รับการสถาปนาอย่างสมบูรณ์ ห้องสมุดคณะและสถาบันต่าง ๆ โอนย้ายมาสังกัด เพื่อการบริหารและพัฒนาในระบบเดียวกัน ทั้งด้านงบประมาณ บุคลากร และการบริการวิชาการ
หอสมุดไม่เพียงทำหน้าที่เป็นหน่วยบริการเบื้องหลังอีกต่อไป แต่กลายเป็นศูนย์กลางที่จัดการระบบทรัพยากรสารสนเทศของมหาวิทยาลัย จากแผนก สู่กอง และสถาปนาเป็นสำนักหอสมุดในที่สุด
The library goes digitalจากแหล่งรวบรวมหนังสือและวารสาร สู่การนำเทคโนโลยีเข้ามาเปลี่ยนวิธีที่ผู้คนสืบค้นและเข้าถึงความรู้อย่างสิ้นเชิง
เดิมผู้ใช้ต้องค้นหาหนังสือจากตู้บัตรรายการทีละใบ แล้วจดเลขเรียกหนังสือด้วยตนเอง เมื่อมีระบบคอมพิวเตอร์ ผู้ใช้สามารถค้นได้โดยตรง ใช้เวลาน้อยลง และค้นได้จากหลายคำสำคัญ ไม่จำกัดเฉพาะชื่อผู้แต่งหรือชื่อเรื่อง
การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้เปลี่ยนเพียงเครื่องมือ แต่เปลี่ยนพฤติกรรมการเรียนรู้ของผู้ใช้โดยตรง และเป็นพื้นฐานสำคัญที่นำไปสู่ทรัพยากรอิเล็กทรอนิกส์และฐานข้อมูลออนไลน์ในเวลาต่อมา
สำนักหอสมุดนำโปรแกรม CDS/ISIS ของ UNESCO มาใช้สร้างฐานข้อมูลรายชื่อหนังสือ โดยฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศ ฝ่ายวิเคราะห์ทรัพยากร และห้องสมุดคณะต่าง ๆ ร่วมกันถ่ายข้อมูลจากบัตรรายการเข้าสู่ฐานข้อมูลบรรณานุกรมห้องสมุดมหาวิทยาลัยมหิดล
เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิด
“ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์”
วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๕ คือวันที่หอสมุดและคลังความรู้มหาวิทยาลัยมหิดลจารึกไว้ในความทรงจำตลอดกาล เมื่อสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิด “ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์” พร้อมพระราชทานชื่ออันทรงเกียรตินี้ด้วยพระองค์เอง
ห้องสมุดดนตรีแห่งนี้ถือกำเนิดขึ้นจากพระมหากรุณาธิคุณและความร่วมแรงร่วมใจของผู้บริหารมหาวิทยาลัย โดยได้รับการสนับสนุนจากธนาคารกรุงเทพ เป็นจำนวนเงิน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท เพื่อจัดตั้งแหล่งความรู้ด้านดนตรีที่สมบูรณ์แบบ ณ ชั้น ๓ อาคารสำนักหอสมุด ศาลายา น้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระราชกุศลเนื่องในวโรกาสทรงเจริญพระชนมายุครบ ๓ รอบพระชันษา
ห้องสมุดดนตรีแห่งนี้เป็นแหล่งรวบรวมสรรพความรู้ด้านดนตรีที่ครอบคลุม ทั้งหนังสือ วารสาร โน้ตเพลง แผ่นเสียง ซีดี และสื่อโสตทัศนูปกรณ์ เพื่อรองรับการศึกษาค้นคว้าและการวิจัยด้านดนตรีอย่างครบวงจร
ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์ · พ.ศ. ๒๕๓๕
พ.ศ. ๒๕๓๘ เริ่มใช้ระบบห้องสมุดอัตโนมัติ INNOPAC และระบบ Barcode เพื่อเชื่อมโยงเป็นเครือข่ายกับห้องสมุดมหาวิทยาลัยอื่น ๆ
พ.ศ. ๒๕๓๙ รวบรวมข้อมูลทรัพยากรของห้องสมุดทุกแห่งไว้ในฐานข้อมูลเดียวกัน สืบค้นผ่านเครือข่าย MULINET (Mahidol University Library Network) บนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ความเร็วสูงของมหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๔๐ เริ่มก่อสร้างอาคารใหม่ ๒ อาคารในลักษณะสมดุลกับอาคารเดิม พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดปณิธาน “สำนักหอสมุด สมบูรณ์แบบ แหล่งบริการวิชาการ คุณภาพมาตรฐานสากล”
พ.ศ. ๒๕๔๘ ปรับโครงสร้างการบริหารและเปลี่ยนระบบจาก INNOPAC สู่ Millennium ก่อนที่ พ.ศ. ๒๕๕๗ จะก้าวสู่ Sierra แพลตฟอร์มจัดการทรัพยากรรุ่นใหม่ที่รองรับทั้งสิ่งพิมพ์และดิจิทัลอย่างเต็มรูปแบบ
การใช้คอมพิวเตอร์และเครือข่ายสารสนเทศ คือพื้นฐานที่พาห้องสมุดจากการเข้าถึงความรู้เฉพาะในอาคาร สู่การเชื่อมโยงข้อมูลข้ามสถาบัน
A living ecosystem of learningก้าวข้ามบทบาทของ “ที่เก็บหนังสือ” สู่พื้นที่แห่งการเรียนรู้ที่มีชีวิต ผสานเทคโนโลยี ความคิดสร้างสรรค์ และผู้คนเข้าไว้ด้วยกัน
“สำนักหอสมุด” พัฒนาและเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น “หอสมุดและคลังความรู้มหาวิทยาลัยมหิดล” (Mahidol University Library and Knowledge Center) เพื่อเป็นคลังปัญญาแห่งการเรียนรู้ที่ทันสมัย เข้าถึงได้สะดวกรวดเร็ว และให้บริการสารสนเทศเชิงรุกโดยบูรณาการความร่วมมือกับเครือข่าย
ปรับรูปแบบบริการให้เข้ากับผู้ใช้รุ่นใหม่ จากห้องสมุดเก็บหนังสือ สู่ “Learning Space” พร้อมพัฒนาระบบ MU e-Lecture บันทึกการเรียนการสอนให้นักศึกษาทบทวนบทเรียนผ่านระบบของหอสมุดฯ ได้
พ.ศ. ๒๕๖๑ จัดพื้นที่สำหรับ Board Games เพื่อสร้างบรรยากาศผ่อนคลายและกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์ ให้นักศึกษายืมเล่นฟรีภายในหอสมุดฯ
พ.ศ. ๒๕๖๒ เปิดตัวโมบายแอปพลิเคชัน “Mahidol Library” รวบรวมทรัพยากรสารสนเทศไว้ในที่เดียว เข้าถึงได้ทุกที่ทุกเวลาบนสมาร์ทโฟน
พ.ศ. ๒๕๖๓ ปรับโฉมครั้งใหญ่ภายใต้โครงการ Mahidol Digital Convergence University บ่มเพาะทักษะดิจิทัล พร้อม Co-learning Space และห้องเรียนรู้ดิจิทัล สู่ความเป็น “ห้องสมุดดิจิทัลอัจฉริยะ” (Smart Digital Library)
พ.ศ. ๒๕๖๕ จัดทำเกม Mahidol History Adventure ในรูปแบบ Gamification และ พ.ศ. ๒๕๖๖ เปิดตัวระบบ VR ผ่านโครงการ VR for Education @MU Library ณ ห้อง SCB Investment Lab
Play, create, exploreบรรยากาศการเรียนรู้ยุคใหม่ของหอสมุดฯ — VR, สตูดิโอผลิตสื่อ, พื้นที่สร้างสรรค์ และกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้สำหรับทุกวัย
พ.ศ. ๒๕๖๘ ผลักดันโครงการด้าน AI เพื่อพัฒนาทักษะนักศึกษา สนับสนุนงานวิจัย และยกระดับกระบวนการทำงานภายใน (AI in Operations) ผ่านกิจกรรมเช่น “The Future is Now” Generative AI สำหรับผู้เริ่มต้น
พ.ศ. ๒๕๖๙ เดินหน้าโครงการ “AI and VR for Modern Medical Applications” เปิดโอกาสให้นักเรียนและครูได้สัมผัสประสบการณ์จริง พร้อมเวทีประกวดออกแบบสื่อดิจิทัลด้วย AI ภายใต้แนวคิด “Thailand Soft Power” และ “Pride Month”
การเป็น “หอสมุดและคลังความรู้” สะท้อนการเปลี่ยนผ่านจากห้องสมุด สู่ศูนย์กลางการจัดการองค์ความรู้ของมหาวิทยาลัย เพื่อรองรับโลกที่ความรู้เกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
ตลอด ๔๐ ปีนับจากการสถาปนาเป็นสำนักหอสมุด มีผู้บริหารทั้งสิ้น ๑๑ ท่าน ที่นำพาห้องสมุดผ่านยุคแห่งการเปลี่ยนผ่านที่สำคัญ
บทสัมภาษณ์ผู้อำนวยการหอสมุดและคลังความรู้มหาวิทยาลัยมหิดล ทั้ง ๔ ท่าน
ในวาระครบรอบ ๔๐ ปี หอสมุดและคลังความรู้มหาวิทยาลัยมหิดล
“ในการทำงานของห้องสมุด เป็นการทำบุญทุกวัน คือการให้ความรู้ และเราได้ความรู้ทุกวัน
คุณฉวีวรรณกล่าวถึงคุณค่าของวิชาชีพบรรณารักษ์ว่า งานห้องสมุดไม่ใช่เพียงการจัดการหนังสือหรือให้บริการสารสนเทศ แต่คือการแบ่งปันองค์ความรู้แก่ผู้อื่น ขณะเดียวกันผู้ปฏิบัติงานก็ได้เรียนรู้สิ่งใหม่อยู่เสมอ จึงเปรียบการทำงานของห้องสมุดว่าเป็น “การทำบุญทุกวัน”
“เงินไม่มี แต่มีคน ตราบใดที่มีคน ย่อมมีหนทาง
ดร.รุจเรขา เล่าย้อนถึงวันที่เข้ารับการสัมภาษณ์เพื่อดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการหอสมุดและคลังความรู้มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อคณะกรรมการถามถึงการบริหารองค์กรที่มีงบประมาณจำกัด ท่านตอบด้วยความเชื่อมั่นว่า แม้องค์กรจะมีทรัพยากรทางการเงินไม่มาก แต่หากมีบุคลากรที่พร้อมร่วมมือกัน ก็สามารถสร้างความสำเร็จได้ ประโยคนี้สะท้อนแนวคิดที่ให้ความสำคัญกับ “คน” มากกว่างบประมาณ
“บุคลากรทำงานอย่างมีความสุข ผลลัพธ์ที่ได้...ก็จะได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เมื่อกล่าวถึงหลักการบริหารงานหอสมุด ผศ. ดร.นพพลอธิบายว่า สิ่งที่ให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกคือ “ความสุขของบุคลากร” เพราะเชื่อว่าคุณภาพขององค์กรเริ่มต้นจากคุณภาพของคนทำงาน หากบุคลากรมีความสุข ก็จะสามารถสร้างผลงานและบริการที่มีประสิทธิภาพได้
“คิดอะไรไม่ออก ให้มาที่ห้องสมุด
ผศ. ดร.สราวุธ เวชกิจ มองว่าหอสมุดไม่ใช่เพียงสถานที่อ่านหนังสือ แต่เป็นพื้นที่กลางของมหาวิทยาลัยที่ผู้คนสามารถพบปะ แลกเปลี่ยนความคิด และสร้างการเรียนรู้ร่วมกัน จึงอยากให้หอสมุดเป็นสถานที่แรกที่ทุกคนนึกถึง เมื่อต้องการแรงบันดาลใจ คำตอบ หรือพื้นที่สำหรับการเรียนรู้
บรรยากาศห้องสมุดที่คนรุ่นก่อนคุ้นเคย
พ.ศ. 2522 – 2525
ปี 2522 มหาวิทยาลัยมหิดลเริ่มก่อสร้างหอสมุดศาลายาภายใต้โครงการศูนย์ศาลายา เพื่อรองรับการเรียนการสอนในปี 2525 ซึ่งเป็นปีแรกที่มีนักศึกษา ณ มหิดลศาลายา จุดเริ่มต้นเล็กๆ ที่จะเติบโตเป็น คลังความรู้ระดับชาติในวันข้างหน้า
~ พ.ศ. 2530
ด้านหน้าอาคารหอสมุดศาลายาในยุคต้น ตัวอาคารยืนหยัดเงียบขรึมท่ามกลางพื้นที่ที่ยังเติบโตไม่เต็มที่ ทว่าภายในเต็มไปด้วยตำรา วารสาร และผู้คนที่มุ่งมั่น อาคารแห่งนี้คือ ประตูสู่ความรู้ของนักศึกษามหิดลรุ่นแรก
~ พ.ศ. 2530
ประตูแม่เหล็กระบบรักษาความปลอดภัยยุคแรกของหอสมุด ติดตั้งเพื่อป้องกันการสูญหายของทรัพยากรห้องสมุด ในยุคที่ยังไม่มีบาร์โค้ดหรือ RFID ประตูบานนี้คือ ด่านแรกของการปกป้ององค์ความรู้
~ พ.ศ. 2530
บรรยากาศภายในหอสมุดชั้น 1 และชั้น 2 ชั้นวางหนังสือเรียงรายเต็มพื้นที่ นักศึกษาเดินค้นหาตำราด้วยตนเองจากบัตรรายการ ภาพนี้คือ ห้องสมุดในความทรงจำของนักศึกษารุ่นแรก
~ พ.ศ. 2530
นักศึกษามาชมภาพยนตร์บริเวณหน้าห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์ กิจกรรมที่หอสมุดจัดขึ้นเพื่อเสริมสร้างบรรยากาศการเรียนรู้นอกห้องเรียน สะท้อนให้เห็นว่า ห้องสมุดคือพื้นที่ของชีวิตนักศึกษา
~ พ.ศ. 2530
หอสมุดชั้น 1 ในวันพิธีรับปริญญา บัณฑิตในชุดครุยแวะเวียนมายังพื้นที่ที่เคยนั่งอ่านหนังสือตลอดหลายปีการศึกษา ภาพนี้บอกเล่าว่า ห้องสมุดคือส่วนหนึ่งของเส้นทางความสำเร็จ
~ พ.ศ. 2530
ห้องคอมพิวเตอร์แห่งแรกของหอสมุด ขับเคลื่อนด้วยซีพียู Intel 8086 หน่วยความจำเพียง 640 KB ทำงานบนระบบ MS-DOS จอภาพสีเขียวหรือส้มเรืองแสงบน CRT — นวัตกรรมที่ทันสมัยที่สุดในยุคนั้น และถือเป็น ก้าวแรกของมหิดลสู่ยุคดิจิทัล
~ พ.ศ. 2530
บรรยากาศเงียบสงบของห้องอ่านหนังสือ นักศึกษานั่งโน้มหน้าลงหาตำราโดยไม่มีเสียงรบกวน แสงจากหน้าต่างส่องลงบนหน้ากระดาษ ทุกโต๊ะบอกเล่าถึง ความพยายามของคนรุ่นหนึ่งที่อยากรู้
~ พ.ศ. 2530
ห้องซาวด์แลปถือเป็นนวัตกรรมการเรียนรู้ภาษาในยุคนั้น นักศึกษาสวมหูฟังและฝึกออกเสียงจากเทปคาสเซ็ตผ่านชุดอุปกรณ์ที่ทันสมัยที่สุดในยุคสมัย ก่อนที่เทคโนโลยีดิจิทัลจะเข้ามาแทนที่ทุกสิ่ง ห้องนี้คือ สนามฝึกภาษาของคนรุ่นก่อน
~ พ.ศ. 2530
ก่อนจะมีโปรเจกเตอร์ดิจิทัล นักศึกษาใช้เครื่อง Slide Projector ดูสื่อการเรียนการสอนจากแผ่นสไลด์ฟิล์ม ต้องสับสไลด์ทีละแผ่นด้วยมือ การเรียนในแต่ละครั้งคือ ประสบการณ์ที่ต้องใช้ความตั้งใจ
~ พ.ศ. 2530
อีกมุมของห้องโสตทัศนูปกรณ์ นักศึกษานั่งเรียงรายหน้าเครื่อง Slide Projector ค้นคว้าจากแผ่นสไลด์ฟิล์มที่จัดเก็บอย่างเป็นระบบ เทคโนโลยีเหล่านี้เคยเป็น ขอบเขตสูงสุดของการเรียนรู้ในยุคนั้น
~ พ.ศ. 2530
ห้องทำงานของฝ่ายพัฒนาทรัพยากรวารสาร บรรณารักษ์และเจ้าหน้าที่จัดหา ลงทะเบียน และจัดเก็บวารสารวิชาการจากทั่วโลกอย่างพิถีพิถัน งานเบื้องหลังที่เงียบเชียบแต่ ขาดไม่ได้สำหรับงานวิจัยทุกชิ้น
~ พ.ศ. 2530
สิ่งที่หาได้ยากในห้องสมุดทั่วไป — หอสมุดมหิดลมีห้องแล็ปล้างฟิล์มเทียบเท่าสตูดิโออาชีพ ใช้บันทึกและอนุรักษ์ภาพเหตุการณ์สำคัญ ก่อนที่ไฟล์ดิจิทัลจะมาแทนที่ทุกสิ่ง ห้องนี้คือ หลักฐานว่าห้องสมุดมากกว่าแค่ชั้นหนังสือ
~ พ.ศ. 2530
ห้องทำงานของบรรณารักษ์ที่เต็มไปด้วยแฟ้มเอกสาร ตำรา และเครื่องพิมพ์ดีด ทุกคนทำงานอย่างเป็นระบบและมุ่งมั่น เพื่อให้ผู้ใช้บริการทุกคนสามารถ ค้นหาสิ่งที่ต้องการได้เสมอ
~ พ.ศ. 2530
บรรณารักษ์กับตู้ Kardex — ระบบจัดเก็บบัตรรายการ (Check-in card) สำหรับควบคุมการรับวารสาร บันทึกทุกฉบับที่เข้ามาด้วยลายมือ ก่อนที่ฐานข้อมูลออนไลน์จะเข้ามาแทนที่ ตู้นี้คือ ฐานข้อมูลฉบับอนาล็อกที่ไม่มีใครลืม
~ พ.ศ. 2530
ก่อนยุคสแกนเนอร์ดิจิทัล เอกสารหายากและวิทยานิพนธ์ถูกถ่ายลงบนฟิล์มขนาดเล็ก ผู้ใช้บริการต้องนั่งหน้าเครื่องอ่านไมโครฟิล์มเพื่อค้นหาข้อมูล — เทคโนโลยีที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น วิธีการถนอมรักษาและเข้าถึงความรู้ที่ทันสมัยที่สุด
~ พ.ศ. 2530
บรรยากาศห้องทำงานของฝ่ายโสตทัศนูปกรณ์ เต็มไปด้วยอุปกรณ์บันทึกและผลิตสื่อการเรียนการสอน เจ้าหน้าที่ดูแลทั้งเทปวีดีโอ เทปเสียง และสื่อภาพทุกรูปแบบ นี่คือ เบื้องหลังของการเรียนรู้ที่ไม่มีใครเห็น
~ พ.ศ. 2530
ระบบบันทึกวีดีโอการเรียนการสอนในห้องบรรยายยุคบุกเบิก กล้องวีดีโอขนาดใหญ่บันทึกการสอนไว้บนเทป VHS เพื่อให้นักศึกษาสามารถดูย้อนหลังได้ — จุดเริ่มต้นของ ระบบ eLecture ที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบัน
อยากฝากความทรงจำ ความฝัน ความคาดหวัง
หรืออยากให้ห้องสมุดในอนาคตเป็นอย่างไร
ข้อความของคุณถูกบันทึกในสมุดเยี่ยมเรียบร้อยแล้ว
ข้อความถูกเก็บรวบรวมเพื่อนำไปพัฒนาบริการห้องสมุดในอนาคต