สิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำในการเขียนบทความตีพิมพ์

สิ่งที่ควรทำ

1. การเลือกวารสารที่เหมาะสม
การเลือกวารสารที่เหมาะสมสำหรับงานวิจัยเป็นสิ่งสำคัญอย่างมาก นักวิจัยควรพิจารณาปัจจัยต่าง ๆ ของวารสาร เช่น ขอบเขตการศึกษา กลุ่มเป้าหมาย ดัชนีผลกระทบการอ้างอิง และชื่อเสียงในสาขาวิชา รวมถึงนักวิจัยอาจต้องปรับแต่งบทความบางส่วนให้ตรงตามข้อกำหนดของวารสารเพื่อเพิ่มโอกาสการตอบรับตีพิมพ์เช่นเดียวกัน
(ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเลือกวารสารที่เหมาะสม: https://www.li.mahidol.ac.th/research_tip/right-journal/)

2. ปฏิบัติตามข้อกำหนดและเงื่อนไขของวารสาร
แต่ละวารสารจะกำหนดแนวปฏิบัติที่ใช้เฉพาะ เช่น วิธีการจัดรูปแบบบทความ สไตล์ ปริมาณเนื้อหา โดยหากนักวิจัยปฏิบัติตามแนวปฏิบัติดังกล่าว จะสร้างความเป็นมืออาชีพในการเขียนบทความและเพิ่มโอกาสในการตีพิมพ์ให้แก่นักวิจัย

3. จัดโครงสร้างของงานวิจัยให้ชัดเจน
จัดระเบียบเนื้อหาของบทความให้ชัดเจน ทั้งบทคัดย่อ บทนำ วิธีการ ผลลัพธ์ การอภิปราย และบทสรุป แต่ละส่วนควรเชื่อมโยงกันอย่างมีเหตุผล ใช้หัวข้อย่อยเพื่อแบ่งแยกเนื้อหาอย่างชัดเจน เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจเนื้อหาง่ายขึ้น

4. ตั้งชื่อเรื่องและบทคัดย่อที่น่าสนใจ
ชื่อบทความมีความสำคัญอย่างยิ่งในการดึงดูดผู้อ่าน ผู้วิจัยควรตั้งชื่อหัวข้อที่กระชับและสามารถสะท้อนถึงเนื้อหาของงานวิจัยได้อย่างถูกต้อง และบทคัดย่อควรให้ข้อมูลสรุปเนื้อหาของบทความได้อย่างครบถ้วน โดยต้องระบุวัตถุประสงค์ วิธีการ ผลลัพธ์ และข้อสรุปของการศึกษา เพื่อดึงดูดให้ผู้อ่านต้องการเจาะลึกในเนื้อหามากขึ้น

5. เขียนเนื้อหาให้ชัดเจนและกระชับ
ใช้ภาษาที่ชัดเจนและตรงไปตรงมาเพื่อถ่ายทอดความคิดของผู้เขียนอย่างมีประสิทธิภาพ หลีกเลี่ยงการใช้ศัพท์เฉพาะและคำศัพท์ทางเทคนิคมากเกินไปเพื่ออำนวยความสะดวกต่อผู้อ่านต่างสาขา รวมถึงกระชับประโยคและย่อหน้าเพื่อความง่ายในการอ่าน

6. นำเสนอผลการศึกษาอย่างเป็นกลาง
นักวิจัยควรรายงานผลการศึกษาอย่างเป็นกลางโดยอ้างอิงจากข้อมูลหรือการวิเคราะห์ทางสถิติที่ถูกต้อง มีความโปร่งใสในเรื่องข้อจำกัดการศึกษาหรือความอคติที่อาจเกิดขึ้นในการศึกษา การรายงานผลการศึกษาที่แม่นยำและเป็นกลางจะช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือในงานวิจัย

7. อ้างอิงงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง
ผู้วิจัยควรอ้างอิงการศึกษาและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องจากการศึกษาที่ผ่านมา ซึ่งจะแสดงให้เห็นว่าผู้วิจัยได้ศึกษาเรื่องนั้น ๆ อย่างละเอียด และสามารถสร้างความสัมพันธ์ระหว่างงานวิจัยของตนเองกับการวิจัยก่อนหน้าได้

สิ่งที่ไม่ควรทำ

1. การลอกเลียนแบบ
การลอกเลียนแบบเป็นความผิดร้ายแรงและอาจส่งผลถึงอาชีพการศึกษา ผู้วิจัยจำเป็นต้องระบุแหล่งที่มาของแนวคิด และข้อมูลจากต้นฉบับเสมอ รวมถึงใช้รูปแบบการอ้างอิงที่เหมาะสมอย่างสม่ำเสมอตลอดทั้งบทความ

2. เร่งกระบวนการเขียน
นักวิจัยควรให้เวลาในการเขียนและตรวจทานเนื้อหาอย่างรอบคอบ การเร่งรีบอาจทำให้เกิดข้อผิดพลาด เช่น ความไม่สอดคล้องกัน หรือขาดความชัดเจนในเนื้อหา ผู้วิจัยควรวางแผนการเขียนไว้ล่วงหน้า โดยเผื่อเวลาสำหรับขั้นตอนการแก้ไขและตรวจทาน

3.นำเสนอข้อมูลเกินจริงหรือขายผลงานมากเกินไป
นำเสนอผลงานด้วยความซื่อสัตย์และเป็นไปตามความจริง หลีกเลี่ยงการพูดเกินจริงหรือขายผลงานมากเกินไป เนื่องจากอาจส่งผลเสียต่อความสมบูรณ์ของผลงาน ผู้วิจัยควรสร้างสมดุลระหว่างการนำเสนอจุดแข็งและข้อจำกัดของบทความ

4.ละเลยการพิสูจน์อักษรและการแก้ไข
อ่านบทความของตนเองอย่างละเอียดเพื่อหาข้อผิดพลาดด้านไวยากรณ์ การสะกด และเครื่องหมายวรรคตอน ตรวจสอบความสอดคล้องในการจัดรูปแบบและสไตล์ ขอคำติชมจากเพื่อนร่วมงานหรือบรรณาธิการมืออาชีพเพื่อปรับปรุงคุณภาพงานเขียนตน

5. ส่งผลงานที่ไม่สมบูรณ์หรือไม่เป็นเนื้อเดียวกัน
ก่อนส่งบทความ ผู้วิจัยควรตรวจสอบความสมบูรณ์ของบทความว่ามีเนื้อหาที่ครบถ้วน ไม่มีความขัดแย้งในตัวเอง มีขั้นตอนการศึกษาที่ลื่นไหลและเป็นเหตุเป็นผลตลอดทั้งบทความ เนื่องจากหากบทความมีเนื้อหาที่ไม่สมบูรณ์หรือมีโครงสร้างที่ไม่ดีแล้วนั้น มีโอกาสสูงที่อาจถูกสำนักพิมพ์ปฏิเสธ

สรุป
การยื่นตีพิมพ์บทความให้ประสบความสำเร็จต้องอาศัยความใส่ใจในรายละเอียด และปฏิบัติตามหลักเกณฑ์เฉพาะของแต่ละวารสาร การปฏิบัติตามสิ่งที่ควรทำและหลีกเลี่ยงสิ่งที่ไม่ควรทำในบทความนี้ เป็นแนวทางปฏิบัติให้แก่ผู้วิจัยที่จะช่วยเพิ่มโอกาสในการประสบความสำเร็จและมีส่วนช่วยในการพัฒนาความรู้ในสาขาของตนได้

อ้างอิง
I-manager Publications. (2023). The dos and don’ts of publishing a journal article: Tips for success. LinkedIn. https://www.linkedin.com/pulse/dos-donts-publishing-journal-article-tips-success/